ฝน
เดือนหกเข้าฤดูทำนาแล้ว ที่ตจว.กำลังดำนากัน จรส่งภาพมาให้ดู_ ครื้นเครงดี
ฝนในกรุงเทพฯ ทำใจยิ้มลำบากเหมือนกัน แม้จะชอบหน้าฝน แต่ฝนที่กรุงเทพ ไม่สนับสนุนชีวิตแบบที่เป็นอยู่ เช่น พอฝนตก รถก็ติด น้ำก็ท่วมขัง ขายของไม่ได้ ป่วยไข้ ข้าวของพาลพากันชื้น (อย่างทรายแมวดูอมชื้นไม่สะอาด) ฯ
ผ่านมาเกือบสัปดาห์ เราเปื่อยต่อเนื่อง เหตุเพราะร่างกายไม่แข็งแรง ไม่โทษดินฟ้า นอนเยอะๆกินยาตามสภาพ ร่างกายเริ่มดีขึ้น วันจันทร์เมื่อกี้ พี่หมีพาเราไปกินของร้อนๆ และเดินเล่นในสวน หลังจากที่นอนหมกในห้องมาหลายวัน ก็ดูเข้าทีเพราะโคตรเบื่อเลย
ไปสวนรถไฟช่วงบ่ายของวัน
เดินแปบเดียวฝนก็ตกลงมา ตกหนักซะด้วย เราหลบฝนใต้อาคารประมาณสิบห้า-ยี่สิบนาที
(ติดกล้องโฮลก้าไปด้วย พร้อมฟิล์มที่ยังเหลือประมาณเกือบสิบ ไปปิดม้วนเรียบร้อยที่นี่ ลุ้นภาพตอนหลบฝน แสงน้อยแต่สีดีใช้ได้)
พอฝนหยุด เราเดินกันต่อรอบใหญ่ๆ
ที่นี่ไม่ใช้ว่า”เฉอะแฉะ” แต่เหมาะกับ “ชุ่มฉ่ำ” เพราะมันแฉะบนผืนหญ้าเขียวๆ และสวนแสดงออกนอกหน้าว่าแฮ้ปปี้กับฝนเอามากๆ
ใช้ดิจิตอลซูม น้องกระรอกก็ดูร่าเริงใจ
ใครๆก็ชอบ เช่นเดียวกับพี่คนนี้ ที่อออกมาเดินนวยนาด v
ได้เห็นความสุขของสวนที่ได้จากฝน ก็พลอยเบิกบานไปด้วย
เก็บรูปต้นไม้ยิ้ม เข้าสต้อกไว้ไม่น้อย
re-used ก่อน
แต่ก่อนที่ร้านจะซื้อซองมาใส่โปสการ์ด ซองกระดาษหาซื้อยากกว่าซองพลาสติก และจะแพงกว่าถุงพลาสติกอย่างบางด้วย
ตอนนี้พี่หมีมีความคิดลดขยะที่มีอยู่ จากพวก free copy ที่อ่านจบแล้ว ให้เอามาพับเป็นถุงใส่โปสการ์ดที่ร้าน
v เวอร์ชั่นนี้พับเอง พี่หมีเป็นคนเดโมไว้ เพลิดเพลินดี ตอนนั่งดูทีวี
^ เวอร์ชั่นสอง คุณป๋าเป็นคนพับ หัวกระดาษจะโค้งเป็นพิเศษ 
เนื่องจากกระดาษมีหลายไซส์ และยังไม่อยากตัด ก็เลยได้ซองที่มีขนาดต่างกัน
…
ล่าสุดกลับไปบ้าน คุณป๋ากำลังเพลิดเพลินทำซองกระดาษ และตุ๊กตาเปปอร์มาเช่ ที่มาจากกระดาษเหลือใช้
^ กระดาษที่พับไว้ กำลังทากาว
^ กระดาษที่ถูกคัด หรือตัดออก เอามาย่อยรวมกัน แล้วปั้นเป็น….. สัตว์ประหลาด 5555
^ ที่ใส่กระดาษทิชชู่หัวคน ที่คุณป๋าแจกจ่ายมาให้ลูกๆใช้
………………………………….
ลองทำกันได้นะ
re-used ก่อน ค่อย re-cycle
เป็นการลดขยะที่เร็ว และได้ผลดีกว่า แถมเราๆก็ทำได้เอง
หนังสือคุ้มค่าที่สุด อ่านแล้วอ่านอีก ไม่อ่านให้คนอื่นอ่านต่อ
ไม่มีคนอ่านต่อ เอาไปทำอย่างอื่น
เอาไปพับเป็นถุง เอาไปวาดรูปทับ เอาไปทำตุ๊กตากระดาษ
เอาไปทำฝาบ้าน ฯ
ผ่านจากนั้น ค่อยไป recycle เป็นกระดาษมาใช้อีกที
เพราะ กระบวนการ recycle ต้องผ่านโรงงาน ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้โลกร้อนขึ้น
………………………………….
เพิ่มเติมงานกะละลา(ที่เพื่อนอ้อถามถึง) ข้างล่างภาพผลงานล่าสุดของคุณป๋า ที่คุณพี่จากสวีเดนซื้อไปอะ
ุู^ หน้าเหมือนกันไหม
อยากโบฮีเมียน
เมื่อวานไปเที่ยวกับพี่หมีและน้องเล็ก ได้สร้อยมาสองเส้น อีกเส้นมีรูปปลาห้อยด้วย แต่สั้นไป
ท่านอนใหม่และบ้านใหม่ ของโคโคนัตโตะจัง*
ท่านอนใหม่
ชื่อท่า “หนูไม่เอารถเมล์เช่า”
แต่งบ้านใหม่
ลองแต่งบ้านในมัลติพลาย ต้องเข้าไปแก้โค้ดบ้างแต่ไม่ยาก แค่ งงๆ …และทำรูปไปใส่
^ แบบแรก สเก็ตปากกา แล้วตัดแปะ ….ออกมาแล้ว ไม่ชอบ
^ เลยปรับให้ดู เรียบๆ ได้ตามท้องเรื่อง แต่สัดส่วนตามธีม มันใหญ่ไป …
^ จึงเปลี่ยนท้องเรื่องให้เป็น ห้องแทน สามารถหมุนภาพขึ้นผนัง มีบอร์ดแปะข้อความ …ปัจจุบัน อันนี้
อนาคตกะว่าจะใส่ชั้นหนังสือเข้าไป
^ หรือเปลี่ยนสีห้องบ้าง
………………………………
^ อันนี้อยู่ด้านล่างสุด จากไอเดียแรก ที่เป็นสเก็ตแล้วตัดปะ แต่เพราะชอบรอยปาดพู่กัน ที่จับขยาย รูปหัวพี่หมี
………………………………
………………………………
………………………………
* “โคโคนัท” เปลี่ยนชื่อเป็น “โคโคนัตโตะ” เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาจ้า
เตรียมซ้อมไปเกียวโต
บางน้อยสองวัน – Bangnoi, Samut Songkhram
นัดเจอกันกับเพื่อนมัลติพลาย มีเพื่อนที่คุยกันถูกคอทางเนต ส่งการ์ตูนมาให้อ่าน ส่งหนังมาให้ดู
ไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆมาก่อนเลย ครั้งนี้เปิดเผยตัว ตื่นเต้นทีเดียว
ค้างคืนที่ “บางน้อยคอยรัก” แห่งสำนักบูรพาวายุ (พี่ปุ๊, พี่สมิทธิ, โมโม่, พี่หมี และเรา)
อยุธยาวันเดียว-Ayuthaya
ไปวัดใหญ่ไชยมงคล, วัดพนัญเชิง และวัดไชยวัฒนาราม
คณะรวม 5 คน (นุช เกรียง โอ๋ พี่หมี และเรา)
ซีรีส์ที่ดีและสนุก
เพิ่งดูเมื่อวานเป็นครั้งแรก ชอบมาก!
……………….
เราประทับใจ ไดอะล้อค เมื่อวานนี้
จำได้ไม่แม่นนัก แต่อยากบันทึกไว้
……………….
เป็นฉากเจรจาในบ้านของนายกญี่ปุ่น โดยทางคู่เจรจาการค้าฝ่ายอเมริกา บุกมาคุยแบบส่วนตัวกับนายกญี่ปุ่น หลังจากถูกปฏิเสธข้อตกลงการค้าระหว่างประเทศในที่ประชุมทางการ (นายกไม่ได้เข้า เป็นพวกรัฐมนตรีเข้าประชุม)
ตามข้อตกลง ญี่ปุ่นจำเป็นต้องปฏิเสธ เพราะญี่ปุ่นเสียผลประโยชน์ด้านสินค้าเกษตร แม้อเมริกาจะอ้างผลประโยชน์ทางการค้าข้ออื่นๆ
นายกตอบปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา ทางอเมริกาเริ่มตึง ขึ้นเสียงอ้างถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศขึ้นมา
………………..
นายกมือใหม่ : “คงเพราะเมื่อก่อนผมเคยเป็นครูโรงเรียนประถมน่ะครับ
เวลาที่นักเรียนทะเลาะกัน ผมจะให้พวกเขาต่างฝ่ายต่างพูดสิ่งที่ตัวเองคิด พูดออกมาแบบตรงไปตรงมาและเต็มที่
เพราะเวลาที่เราได้ พูดและฟัง แต่ละฝ่ายกันให้มากขึ้น…”
ผู้ช่วยฝ่ายนายก พูดแทรกมาว่า: “ก็จะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น สินะครัับ”
นายกมือใหม่ : “เปล่าหรอกครับ………..แรกสุด จะทำให้เราเห็นความแตกต่างกันมากขึ้นต่างหากครับ “
“เราจะเข้าใจว่า เราต่างกัน เราไม่ได้คิดเหมือนกันหมด
เพราะเมื่อตระหนักว่า ความคิดแตกต่างกัน เราก็จะไม่คิดแทนอีกฝ่ายแบบที่ตัวเองคิด ไม่โกรธอีกฝ่ายที่ไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ อย่างที่ตัวเองคิด”
“ข้อตกลงการค้าข้อ 13 ในครั้งนี้ ผมในฐานะนายกของประชาชนญี่ปุ่นจำเป็นต้องปฏิเสธจริงๆครับ
เพียงแต่ว่า ผมก็ยังอยากฟังสิ่งที่คุณxx คิดต่างกันเกี่ยวกับเรื่องนี้
ต่อไป ขอให้เรามีโอกาส พูดคุยเรื่องนี้ กันอย่างเต็มที่อีกนะครับ”
……………….
……………….
……………….
นึกถึงบทพูดในซีรีส์ญี่ปุ่น เรื่อง “สูตรรักข้าวห่อไข่” ที่พูดถึง การได้กินรูตรงกลางของโดนัท
ชอบ เคยจดไดอะล้อคนั้นใส่สมุดไว้เลย
เราว่า ละครญี่ปุ่น มักจะให้ความสำคัญกับเรื่องบทพูด
จะไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ในละครไทย ที่เน้นการแสดงมากกว่า
