Archive for the ‘หนังสือ’ Category
การ์ตูนน้องหมากับblogน้องแมว
การ์ตูนน้องหมา
การ์ตูนเล่มเดียวจบที่สร้างความประทับใจล่าสุดให้กับเรา
“หมาน้อยพิทักษ์ดวงดาว” อ่านชื่อพาลให้เข้าใจผิด คิดว่าเป็นแนวไซไฟ หมาอวกาศ
แต่ไม่ใช่ เรื่องนี้เป็นการ์ตูนแนวชีวิตซึ้งเนียนๆ ไม่หวือหวา ไม่ดราม่าหนักมากจริต
หลักคือเล่าความสัมพันธ์-ผูกพันธ์ระหว่างคนกับหมาเลี้ยง
.
ความซื่อ ไร้เดียงสา มั่นคง จูงน้ำตาเราให้ไหล2ยกกับช่วงปลายทั้ง2ตอน (เป็นคนน้ำตาเยอะด้วยล่ะ)
ได้ร้องไห้กับการ์ตูนสัตว์นึกไปถึง ผีซ่าส์กับฮานาดะ ภาคพิเศษตอนผีแมว อันนั้นโหดร้ายกับจิตใจมากฟูมฟายหนัก
คงเพราะมันอินได้ง่าย ไอความรู้สึกผูกพันธ์ที่มีแก่กันและกันของคนกับสัตว์เลี้ยง
.
ที่สำคัญอีกอย่าง คนเขียนการ์ตูนเรื่องนี้ เป็นศิลปินชื่อเสียงโด่งดัง ทาคาชิ มูราคามิ (Takashi Murakami) (คลิ้กไปอ่านรายละเอียดประวัติและผลงานได้ คงร้องอ๋อ กับลายโมโนแกรมกระเป๋าหลุยส์วิคตอง) ทั้งนี้ทั้งนั้นจากภาพลายเส้นวาดด้วยมือ เชื่อมเราไปไม่ถึงงานกราฟิคภาพพิมพ์เนี้ยบกริ้บของมูราคามิเลยนะ เราอ่านจนจบถึงมาสังเกตุชื่อคนเขียนภายหลัง จากคำนำเขียนถ่อมตัวเอามากๆว่า “ขอบคุณที่อ่านผลงานอันต่ำต้อยของผมจนจบ….” และเขียนบอกเล่าถึงตัวพ่อในเรื่องได้น่ารักเป็นคนธรรมดาดี
.
ปกจากเรื่องคงช่วยย้ำความชอบดอกทานตะวันของมูราคามิ 
…
BLOG น้องแมว
Tokyo Street Cats bLog เป็น blog ที่รวมรูปถ่ายแมวข้างทางตามตรอกซอกซอยของโตเกียว
ทั้งหมดถ่ายโดยคุณลุงชิโร่ (Shiro Yamashita) แยกtag แยกcatagorie บันทึกวันเวลาอย่างเป็นระบบ ถ่ายสะสมมาแล้ว 6 ปี (เริ่มถ่ายปี2004) ขยันถ่ายอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันรวมภาพถ่ายเหมียวมากกว่าหนึ่งพันรูปแล้ว ใน blog จะมีเขียนบรรยายใต้ภาพไว้ไม่ยาวถึงความประทับใจแรกเห็น บ้างก็เป็นกลอน ฯลฯ (ทั้งหมดเป็นภาษาญี่ปุ่น googleช่วยแปลก็เล่นเอายากทีเดียว) คุณลุงอัพรูปอีกบางส่วนลงใน twipic สามารถตามอัพเดตทั้ง blog และ twitpic ได้ที่ twitter ของคุณลุงชิโร่
.
หลายๆภาพตั้งใจถ่ายเป็นมุมแมวมอง (cat eye’s view) และแมวหลายๆตัวก็กำลังมองมาที่เรา(กล้อง), “หวัดดี เจ้าคนแปลกหน้า” …หลายๆภาพให้เราได้เห็นบางมุมไร้ระเบียบของโตเกียว แหล่งซ่อนตัวของแมวจรญี่ปุ่นก็สากลพอ คล้ายกับแมวจรไทยเหมือนกันนะ // ดูไปแล้วเราว่าแมวญี่ปุ่นตาหยีกว่าแมวไทย, ว่าไหม?
และที่สุดคือดีใจที่มีคนแบบนี้
…
ps. capหน้าจอบนเครื่องmacไม่เป็น รูปที่สองเอามาจาก Tokyo Street Cats bLog
Slowness (1)
ราวสิบปีก่อน ฉันเคยแปลบทความหนึ่งไว้ โดยเผยแพร่ทางเวบส่วนตัว ในสมัยที่geocitiesเป็นเวบแจกพท.ฟรีแรกๆ เวลาผ่านไป geocities หายไป ข้อมูลในเครื่องก็หายไปด้วย
ไม่กี่เดือนมานี้ ฉันได้กลับไปนั่งเล่นบนโต๊ะทำงานรกๆเก่าๆในห้อง, บ้านที่ต่างจังหวัด และพบว่าตัวเองเคยปริ้นท์บทความที่ว่าลงกระดาษเก็บไว้ ได้อ่านอีกรอบ บทความนี้ก็ยังไม่เชยนัก คงพอเป็นประโยชน์ได้สำหรับคนอื่นๆ
-
จึงทยอยพิมพ์อย่างช้าๆอีกครั้ง
-
Slowness, Slowly (improving) Vision
by Tod Williams Billie Tsien http://www.twbta.com
บทความจาก 2G issue n.9 1999
แสงเดือน แปล
——————————
มีความสัมพันธ์อย่างลับๆระหว่าง ความช้ากับการจดจำ และระหว่างความเร็วกับการลืม
ลองพิจารณาจากเหตุการ์ณทั่วๆไปดังนี้:
ชายคนหนึ่งกำลังเดินอยู่บนถนน ในเวลาเดียวกันนั้น เขาพยายามนึกอะไรสักอย่างขึ้นมา
แต่กลับจำมันไม่ค่อยได้ โดยอัตโนมัติเขาก็จะลดความเร็วของการก้าวเท้าให้เดินช้าลง,
เช่นเดียวกัน ชายอีกคนหนึ่งผู้ซึ่งต้องการจะลืมเลือนบางสิ่งบางอย่างไป เขาจะเร่งเดินให้เร็วขึ้น
ราวกับว่าเขาจะพยายามเพิ่มระยะห่างระหว่างเขากับสิ่งที่ต้องการลืม…
Slowness, Milan Kundera, 2537
——————————
ความแช่มช้า (Slowness)
เมื่อเร็วๆนี้ เราพบว่าบริษัท Faber Castell กำลังจะเลิกผลิตไส้ดินสอเบอร์ F โดยให้เหตุผลว่า ปัจจุบันคนใช้มันน้อยลงมาก นั่นคือสิ่งที่สูญหายไปล่าสุด และดูเหมือนว่ามันเกิดขึ้นแล้วเกิดขึ้นอีก เมื่อปี1993 บริษัท Dietzgen แจ้งเราว่า เหลือเทมเพลทตัวอักษร (lettering template) และ เทมเพลทใช้วาดรูปรา่งต่างๆ (shape template) ที่ค้างสต้อคอยู่ไม่มาก หลังจากจะไม่ผลิตอีกแล้ว
-
ปรากฏการณ์ที่ให้เราพบเห็นได้บ่อยๆ และจะบ่อยขึ้นอีกคือ การเลิกผลิตอุปกรณ์สำหรับเขียนแบบด้วยมือ (ขอเรียกต่อไปว่าเครื่อง+มือ*ผู้แปล) มันเป็นความรู้สึกที่แปลกๆ เหมือนกระแสน้ำที่พัดพาไปตามวันเวลา แล้วได้พัดเอาความเป็นครอบครัวใกล้ชิดให้จมหายไปอย่างช้าๆ
-
ในอเมริกาการปฏิบัติและฝึกฝนทางสถาปัตยกรรมเปลี่ยนมาใช้คอมพิวเตอร์ คำว่า “ประสิทธิภาพที่รวดเร็ว” คือสิ่งแรกที่สำนักงานออกแบบล้วนต้องการ, ในโรงเรียนสอนด้านการออกแบบก็นิยม และเชิดชูอย่างมากกับความรวดเร็วที่น่าตกใจของคอมพิวเตอร์ ในการสร้างสรรค์รูปทรงและที่ว่างที่มีความซับซ้อน
-
เครื่อง+มือกำลังจะสูญหายไป……
BAKUMAN
“BAKUMAN วัยซนคนการ์ตูน”
Tsugumi Ohba เรื่อง / Takeshi Obata ภาพ
เรื่องและภาพ ทีมเดียวกับ DEATH NOTE (จับมือร่วมงานกันเป็นเรื่องที่สอง)
…
พล้อตเกี่ยวกับเด็กมัธยมที่มีความฝันและความตั้งใจ จะเป็นนักเขียนการ์ตูนอาชีพ
ตัวเอกมี 2 คน คนนึงเขียนเนื้อเรื่อง อีกคนวาดภาพ
เรื่องราวประเภท “เส้นทางฝันของเด็กวัยรุ่นผู้มุ่งมั่น” อ่านแล้วให้พลังหนุ่มสาวได้ดี
ที่น่าสนใจมากขึ้นคือ เรื่องนี้นำเสนอให้เห็นกระบวนการผลิตการ์ตูน และวงการการ์ตูนในญี่ปุ่น
การเข้าไปเป็น นักการ์ตูนอาชีพของประเทศญี่ปุ่น
ไม่ใช่ง่ายๆเลย
ชอบอีกอย่าง คือ หน้าท้ายบทแต่ละบท จะมีหน้าภาพร่างสตอรี่บอร์ดของผู้เขียนเรื่อง
ภาพร่างตามสตอรี่บอร์ดของผู้วาด และภาพที่เสร็จสมบูรณ์
…
ต้องติดตามกันไป อีกยาว ในไทยเพิ่งมีรวมเล่มออกมา 2 เล่มเอง
อ่านการ์ตูนดีๅ สนุกๆ เพิ่มพลังชีวิต เรื่องนี้เป็นการ์ตูนที่อยากแนะนำ
งานหนังสือ กระต่ายยิ้ม แตงโมก็ยิ้ม
วันจันทร์ที่ 30 เราแวะไปเพิ่มโปสการ์ด และเดินดูงาน
…
ความพิเศษของงานหนังสือครั้งนี้
คือ มีส่วนจัดนิทรรศการภาพประกอบหนังสือนิทาน จากประเทศเยอรมันนี
.
^ แบ่งเป็นแต่ละเล่ม มีภาพพิมพ์ใส่กรอบ พร้อมหนังสือนิทานเด็กเล่มนั้นๆ วางให้เปิดอ่านข้างๆ
ภาพสวยเพียบ งานวาดปราณีตดีค่ะ
^ เรื่องนี้ตลกดี กระต่ายอยากผิวปากเหมือนตัวตุ่น
อ่านสนุก แต่ตอนจบงง ๆ ประมาณจบแล้วหรอ
งานหนังสือ หมายิ้ม
วันนี้ไปโรงพิมพ์แต่เช้า เพื่อปรู้ฟงานพิมพ์หน้าแท่น งานโปสการ์ดชุดใหม่ของเราและผองเพื่อน ครั้งนี้ได้เห็นขั้นตอนเกี่ยวกับกระบวนการพิมพ์เพิ่มมากขึ้น ช่างพิมพ์คนเดิม พี่แกนิสัยดี และมีความเป็นช่างที่ดี ทำให้ได้งานคุณภาพอย่างราบรื่น
นอกนั้นก็ได้ข้อมูลอื่นๆเกี่ยวกับงานพิมพ์ กระดาษ การเคลือบ เพิ่มเติม
พอได้รู้ว่า งานพิมพ์โปสการ์ดเราครั้งนี้ เป็น “soy ink” หมึกที่ผลิตจากถั่วเหลือง ดีใจอะ
รวมๆ ตื่นเต้นดี ได้รู้เรื่องที่อยากรู้ ภาพบางอย่างชัดขึ้นมา ไว้จะเขียนเป็นการ์ตูนง่ายๆเล่าขั้นตอนนะ
…
จากนั้นช่วงเย็น ก็แวะไปงานหนังสือ เพื่อเอาโปสการ์ดไปฝากขายเพิ่ม ที่ “บูธ อัลเธอเนทีฟ ไรเตอร์“
เมื่อวานเราเข้าไปคุยตามที่ได้คำแนะนำมาจากตุ๊กตาและทริป เพื่อนจากสายธาร
ก็เกร็ง ๆ เกรงๆ นะ แต่พี่เขาใจดีมากเลย
วันนี้ ตอนกำลังเตรียมจัดของ เรียงโปสการ์ดใส่ตะแกรง บริเวณนอกบูธ มีน้องๆมาขอซื้อ ยังไม่ทันหิ้วไปถึงบูธ
ประเดิม ขายแล้วเอาเงินให้พี่ที่บูธกันไป แบบงง งง
ตกลงว่าครั้งนี้
ลามูนโปสการ์ดไปเที่ยวงานหนังสือ วางอยู่ 2 บูธ ซึ่งเปี่ยมด้วยน้ำใจมากๆๆ ขอบคุณอีกครั้งค่า
คือ
^ บูธ สายธาร …P 01 โซน C 1 ชั้นล่าง
ถ้าไปหาข้าวกินก่อนเติมพลัง อิ่มแล้วก็จะเจอเลย อยู่หน้า Food court นั่นแหละ …หาง่ายมั่ก มั่ก
…………
^ บูธ อัลเธอเนทีฟ ไรเตอร์
N 38 โซน C 1 ชั้นล่าง
อยู่ถัด บูธสายธาร ไปซอยนึงค่ะ
ขอไว้อาลัย แด่ พญาอินทรี
ขอไว้อาลัย แด่ พญาอินทรี ผู้เป็นร่มไทรแก่วงวรรณกรรม
…
ขอขอบคุณภาพถ่ายโดย Anuchit Nimtalung
จิตอำไพที่รัก
กำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง นึกถึงจนเข้าขั้นคิดถึงขึ้นมา อาจจะเพราะ แกเป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน ที่ชอบอ่านวรรณกรรมเพื่อชีวิต และแนะนำให้ฉันรู้จัก ชาติ กอบจิตติ ก็ได้มั้ง
เอาเป็นว่าจริงแท้แน่นอน คือ ฉันอ่านแล้วคิดถึง จนต้องเขียนจดหมายมาหานี่แหละ
“จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม” เป็นหนังสือที่รวบรวมจดหมายของ นักเขียนกนกพงษ์เขียนถึงเพื่อนนักเขียนของเขา จดหมายหลายๆฉบับนั้น แสดงถึงทัศนะคติของกนกพงษ์ต่อชีวิตนักเขียน วงการนักเขียน และวรรณกรรม หนังสือเล่มนี้รวบรวมขึ้นมา เหตุหนึ่งเพราะ เขาเสียชีวิตไปแล้วเมื่อต้นปี 2549
…
แจกหนังสือ OK GO TOKYO art&design&culture
เรามีอยู่สองเล่ม สั่งซื้อผ่านเวบเพราะไปหาที่ร้านหนังสือหมดไวมาก
จับพลัดจับพลู ด้วยความสัมพันธ์ที่ต่างอ้างกันไปมาแบบเพื่อนๆ เราเลยได้ฟรีมาหนึ่งเล่ม
จึงเอามาแบ่งปันให้คนอื่นที่อยากอ่าน ได้อ่าน
เล่มที่เอามาแจก เป็นเล่มที่เราจับเปิดอ่านแล้ว
มีกลิ่นมือเราและแมวติดไปด้วย คงไม่ถือสา (ฉีดยาแล้วไม่เป็นบ้า)
ใครที่อยากได้ ลง ชื่อ + อีเมลติดต่อไว้ที่นี่เน้อ
เปิดรับชื่อ จนถึงวันสุดท้ายเที่ยงคืนวันที่ 28 กุมภาพันธ์นี้
ขั้นตอนก็ไม่มีไร จากนั้นเราจะเอาชื่อทั้งหมดให้หลานเป็นคนจับฉลากผู้โชคดีขึ้นมา
และประกาศวันที่ 2 มีนา ซึ่งเป็นวันเกิดของหล่อน
เราจะแปะประกาศไว้ 3 ที่
คือ เวบศิษย์เก่า , มัลติพลายและบล้อกของเรา
book
ประเภทหมวดพิมพ์เดียวกัน ในสนพ.เดียวกัน…ตัวอักษรพิมพ์ ก็มีเล็กใหญ่ ตัวอักษรหนาบาง
บางเล่มอ่านได้ไงฟะ ปวดตาแย่เลย ตัวหนา ติดเป็นพรืด
สนพ.ใหญ่ชื่อดังก็ไม่ได้พิมพ์ดีมีมาตรฐานทุกเล่มนะ เปิดดูข้างในก่อน
แต่เราสงสัยว่าทำไมล่ะ?
ประสบการณ์เด็กนอกเข้ากรุง
เราก็เป็นเด็กนอก จึงรู้สึกร่วมไปกับเรื่องนี้ง่ายมาก (ตอนเด็กๆอยู่ที่กรุงเทพก็เป็นกรุงเทพชานเมือง แล้วจากนั้นก็ย้ายไปใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ตจว.นอกกรุงไปเลย)
ภาพวาดลายเส้นเรียบง่าย แต่สามารถสื่อสารอารมณ์ได้ครบถ้วน และการเล่าเรื่องแบบจริงใจ ทำให้ชอบและโดนหลายมุกเลย อ่านสองรอบก็ยังชอบอยู่ อารมณ์ที่อ่านคล้ายๆกับ “ความสุขของมะลิ” (หนังสือหมวด นั่งที่กลางใจ)
เรื่องนี้ทำให้ เรานึกถึงเมื่อ 4ปีก่อน ที่ต้องมาทำร้านที่กรุงเทพ ทั้งๆที่เคยคิดไว้แล้วตั้งแต่สมัยฝึกงานปีสี่ ว่า ไม่อยากมาทำงานที่นี่
เป็นการจับพลัดจับพลู ไม่ได้มุ่งมั่นมาแสวงหาความฝันแบบทาคางิ (แต่ทำไปทำมาก็ชอบ)
หนังสือเล่มนี้ สัมผัสหัวใจที่เคยเจอกับภาวะความรู้สึกสับสน ดิ้นรน อ่อนไหวไม่มั่นใจ ในสถานการณ์แปลกที่แปลกทาง
ได้อย่างน่ารัก และซาบซึ้ง !
มีแปลเป็นไทย 4 เล่มแล้ว
เยี่ยมชม ทาคางิ นาโอโกะ
