re-used ก่อน
แต่ก่อนที่ร้านจะซื้อซองมาใส่โปสการ์ด ซองกระดาษหาซื้อยากกว่าซองพลาสติก และจะแพงกว่าถุงพลาสติกอย่างบางด้วย
ตอนนี้พี่หมีมีความคิดลดขยะที่มีอยู่ จากพวก free copy ที่อ่านจบแล้ว ให้เอามาพับเป็นถุงใส่โปสการ์ดที่ร้าน
v เวอร์ชั่นนี้พับเอง พี่หมีเป็นคนเดโมไว้ เพลิดเพลินดี ตอนนั่งดูทีวี


^ เวอร์ชั่นสอง คุณป๋าเป็นคนพับ หัวกระดาษจะโค้งเป็นพิเศษ ![]()
เนื่องจากกระดาษมีหลายไซส์ และยังไม่อยากตัด ก็เลยได้ซองที่มีขนาดต่างกัน
…
ล่าสุดกลับไปบ้าน คุณป๋ากำลังเพลิดเพลินทำซองกระดาษ และตุ๊กตาเปปอร์มาเช่ ที่มาจากกระดาษเหลือใช้

^ กระดาษที่พับไว้ กำลังทากาว

^ กระดาษที่ถูกคัด หรือตัดออก เอามาย่อยรวมกัน แล้วปั้นเป็น….. สัตว์ประหลาด 5555

^ ที่ใส่กระดาษทิชชู่หัวคน ที่คุณป๋าแจกจ่ายมาให้ลูกๆใช้
………………………………….
ลองทำกันได้นะ
re-used ก่อน ค่อย re-cycle
เป็นการลดขยะที่เร็ว และได้ผลดีกว่า แถมเราๆก็ทำได้เอง
หนังสือคุ้มค่าที่สุด อ่านแล้วอ่านอีก ไม่อ่านให้คนอื่นอ่านต่อ
ไม่มีคนอ่านต่อ เอาไปทำอย่างอื่น
เอาไปพับเป็นถุง เอาไปวาดรูปทับ เอาไปทำตุ๊กตากระดาษ
เอาไปทำฝาบ้าน ฯ
ผ่านจากนั้น ค่อยไป recycle เป็นกระดาษมาใช้อีกที
เพราะ กระบวนการ recycle ต้องผ่านโรงงาน ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้โลกร้อนขึ้น
………………………………….
เพิ่มเติมงานกะละลา(ที่เพื่อนอ้อถามถึง) ข้างล่างภาพผลงานล่าสุดของคุณป๋า ที่คุณพี่จากสวีเดนซื้อไปอะ

ุู^ หน้าเหมือนกันไหม
อยากโบฮีเหมียว

เมื่อวานไปเที่ยวกับพี่หมีและน้องเล็ก ได้สร้อยมาสองเส้น อีกเส้นมีรูปปลาห้อยด้วย แต่สั้นไป
ท่านอนใหม่และบ้านใหม่ ของโคโคนัตโตะจัง*
ท่านอนใหม่
ชื่อท่า “หนูไม่เอารถเมล์เช่า”
แต่งบ้านใหม่
ลองแต่งบ้านในมัลติพลาย ต้องเข้าไปแก้โค้ดบ้างแต่ไม่ยาก แค่ งงๆ …และทำรูปไปใส่

^ แบบแรก สเก็ตปากกา แล้วตัดแปะ ….ออกมาแล้ว ไม่ชอบ

^ เลยปรับให้ดู เรียบๆ ได้ตามท้องเรื่อง แต่สัดส่วนตามธีม มันใหญ่ไป …

^ จึงเปลี่ยนท้องเรื่องให้เป็น ห้องแทน สามารถหมุนภาพขึ้นผนัง มีบอร์ดแปะข้อความ …ปัจจุบัน อันนี้
อนาคตกะว่าจะใส่ชั้นหนังสือเข้าไป

^ หรือเปลี่ยนสีห้องบ้าง
………………………………

^ อันนี้อยู่ด้านล่างสุด จากไอเดียแรก ที่เป็นสเก็ตแล้วตัดปะ แต่เพราะชอบรอยปาดพู่กัน ที่จับขยาย รูปหัวพี่หมี
………………………………
………………………………
………………………………
* “โคโคนัท” เปลี่ยนชื่อเป็น “โคโคนัตโตะ” เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาจ้า
เตรียมซ้อมไปเกียวโต
ซีรีส์ที่ดีและสนุก
เพิ่งดูเมื่อวานเป็นครั้งแรก ชอบมาก!
……………….
เราประทับใจ ไดอะล้อค เมื่อวานนี้
จำได้ไม่แม่นนัก แต่อยากบันทึกไว้
……………….
เป็นฉากเจรจาในบ้านของนายกญี่ปุ่น โดยทางคู่เจรจาการค้าฝ่ายอเมริกา บุกมาคุยแบบส่วนตัวกับนายกญี่ปุ่น หลังจากถูกปฏิเสธข้อตกลงการค้าระหว่างประเทศในที่ประชุมทางการ (นายกไม่ได้เข้า เป็นพวกรัฐมนตรีเข้าประชุม)
ตามข้อตกลง ญี่ปุ่นจำเป็นต้องปฏิเสธ เพราะญี่ปุ่นเสียผลประโยชน์ด้านสินค้าเกษตร แม้อเมริกาจะอ้างผลประโยชน์ทางการค้าข้ออื่นๆ
นายกตอบปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา ทางอเมริกาเริ่มตึง ขึ้นเสียงอ้างถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศขึ้นมา
………………..
นายกมือใหม่ : “คงเพราะเมื่อก่อนผมเคยเป็นครูโรงเรียนประถมน่ะครับ
เวลาที่นักเรียนทะเลาะกัน ผมจะให้พวกเขาต่างฝ่ายต่างพูดสิ่งที่ตัวเองคิด พูดออกมาแบบตรงไปตรงมาและเต็มที่
เพราะเวลาที่เราได้ พูดและฟัง แต่ละฝ่ายกันให้มากขึ้น…”
ผู้ช่วยฝ่ายนายก พูดแทรกมาว่า: “ก็จะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น สินะครัับ”
นายกมือใหม่ : “เปล่าหรอกครับ………..แรกสุด จะทำให้เราเห็นความแตกต่างกันมากขึ้นต่างหากครับ “
“เราจะเข้าใจว่า เราต่างกัน เราไม่ได้คิดเหมือนกันหมด
เพราะเมื่อตระหนักว่า ความคิดแตกต่างกัน เราก็จะไม่คิดแทนอีกฝ่ายแบบที่ตัวเองคิด ไม่โกรธอีกฝ่ายที่ไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ อย่างที่ตัวเองคิด”
“ข้อตกลงการค้าข้อ 13 ในครั้งนี้ ผมในฐานะนายกของประชาชนญี่ปุ่นจำเป็นต้องปฏิเสธจริงๆครับ
เพียงแต่ว่า ผมก็ยังอยากฟังสิ่งที่คุณxx คิดต่างกันเกี่ยวกับเรื่องนี้
ต่อไป ขอให้เรามีโอกาส พูดคุยเรื่องนี้ กันอย่างเต็มที่อีกนะครับ”
……………….
……………….
……………….
นึกถึงบทพูดในซีรีส์ญี่ปุ่น เรื่อง “สูตรรักข้าวห่อไข่” ที่พูดถึง การได้กินรูตรงกลางของโดนัท
ชอบ เคยจดไดอะล้อคนั้นใส่สมุดไว้เลย
เราว่า ละครญี่ปุ่น มักจะให้ความสำคัญกับเรื่องบทพูด
จะไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ในละครไทย ที่เน้นการแสดงมากกว่า
มาถึงแล้ว
จาก ความเดิมตอนที่แล้ว
โปสการ์ดของเพื่อนแก๊งเหมียว เดินทางมาถึงมือแล้ว
อ่านเพลินเลย
ขอบคุณทุกคน รู้สึกดีจริงๆ
ไม่เยอะ แต่มาครบทั้ง เหนือ กลาง อีสาน ใต้
มีเพื่อนใหม่ ทั้งนังลาย ปิ่นโต มาลี เมฆ ฯ
.
ชอบๆ
เหมียวโคจะโปสการ์ดไปหาในเร็ววัน
ขอบคุณค่า


























