moon on september

A blog of somebody @ La moon gallery shop

ไวโอลินของฉัน นั้นมากับความเศร้า

with 3 comments

ตอนเรียนอยู่ปีสอง เราไปขอเรียนกับอ.ที่เคารพท่านหนึ่งของคณะมนุษย์ฯ จำไม่ค่อยได้ว่าไปเรียนกับเขาได้ไง กลุ่มเล็กๆ 3-4 คน เรียนนอกเวลา มีทั้งวิโอลา และ เชลโล

 

เราไม่ใช่คนที่มีพื้นฐานหรือพรสวรรค์ทางดนตรีเลยตั้งแต่เด็ก ไม่คิดว่าจะเอาดีทางนี้ได้ ตอนนั้นหาเหตุผลกับตัวเองและใช้อธิบายคนอื่นเวลามาถามว่า “อะนะ…เกิดเป็นคนควรเล่นดนตรีเป็นสักชิ้น”

 

แต่เหตุผลจริงๆตอนนั้น คือ “อกหัก”

แบบว่าเศร้าสุดๆ

 

เรียนเล่นแบบไร้พัฒนาการ เพราะเราไม่ชอบจำโน้ต แล้วก็หูจระเข้แยกระดับเสียงอะไรไม่ค่อยออก แต่ไวโอลินก็ช่วยให้ชีวิตเราดีขึ้น ด้วยความสนุก+แปลกใหม่

 

ต่อมาเราก็มีไวโอลินเป็นของตัวเอง เป็นของจีนมือหนึ่ง ราคาสามพันกว่าบาท อ.เลือกมาให้จากกรุงเทพฯ เรียนได้ไม่นานเท่าไหร่ ก็ร้างไป ไม่ได้เข้ากลุ่มอีก

บางครั้งก็จับเล่นบ้าง เอาไปให้อ.ช่วยปรับเสียงบ้างนานๆที

ผ่านไปหลายปี ไวโอลินได้ถูกทิ้งเป็นอนุสาวรีย์ให้ฝุ่นจับ (เหมือนโรลเลอร์เบลด ที่อุตส่าห์หิ้วมาจากเยอรมัน วางอยู่คนละมุมของบ้าน)

อนุสาวรีย์ “ชอบอะไรก็ไม่รู้ ไม่รู้ใจตัวเอง”

 

ศุกร์ที่แล้วเรากลับไปบ้าน หยิบไวโอลินมาปัดฝุ่น แล้วหิ้วกลับมากรุงเทพฯด้วยกัน

นึกแล้วขำ

……..เรากำลังจะหัดเล่นไวโอลินอีกครั้ง

Written by เดือนฟ้า

มิถุนายน 3, 2008 ที่ 3:26 pm

เขียนใน ชีวิตทั่วๆไป

3 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. …รอฟังเสียงซอ

    มออ

    มิถุนายน 5, 2008 at 5:37 pm

  2. o..o”

    MV เพลงของ Bond ในอัลบั๊ม Fuego …พอดีเลย…ว่ะ

    มออ

    มิถุนายน 5, 2008 at 5:40 pm

  3. ขอให้ มันเป็นเพื่อนยามเหงา ยามเศร้า และทำให้คุณมีความสุขกับศิปะทางดนตรีกับเจ้าไวโอลินตัวนี้ครับ…

    tik

    กันยายน 9, 2012 at 4:31 am


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: