moon on september

A blog of somebody @ La moon gallery shop

สิ่งที่รู้ๆกันอยู่ และมหาวิทยาลัยไม่ได้สอน

with 5 comments

เป็นหนังสือรวบรวม สุนทรพจน์(กินใจ) ที่ให้กับบัณฑิตจบใหม่ในวันรับปริญญา
ของบุคคลที่มีชื่อเสียง และน่านับถือ 10 คน หลายวงการ

มองโดยภาพรวม สุนทรพจน์ทั้งหมด ก็เป็นการพูด “เรื่องที่รู้ๆกันอยู่”
เช่น การเอาใจใส่และช่วยเหลือผู้ด้อยกว่า , สำนึกความเท่าเทียมในสังคม, ความคิดเสรี, การสร้างความรู้ด้วยตัวเอง , จริยธรรม ฯลฯ

ข้อดีของหนังสือ คือ เหล่าคนดังที่มากล่าวสุนทรพจน์ทำ “สิ่งที่รู้ๆกันอยู่”
ให้ ผู้อ่าน รู้สึก “ตระหนัก” ขึ้นมาได้อย่างน่าสนใจ
(ไม่ใช่เอาแต่พูดอะไรกว้างๆ ครอบจักรวาลแบบบ้านเรา พูด”สิ่งที่รู้ๆกันอยู่”ย้ำให้เป็น”สิ่งที่รู้ๆกันอยู่”เท่านั้น)
ที่ชอบมาก คือ การอธิบายในรายละเอียด ของแต่ละเรื่องในแบบแต่ละคน
เพื่อยืนยันและเพิ่มความหนักแน่นต่อ “สิ่งที่รู้ๆกันอยู่”
ให้ชัด และเข้าใจ จนสามารถเกิด “พลังบันดาลใจ”

…………………………………………………..

เราชอบบทนี้ที่สุด… เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ / นักเขียน

“เปอร์เซ็นต์ส่วนใหญ่ของสิ่งที่ผมค่อนข้างมั่นใจแบบอัตโนมัติ มักกลายเป็นความคิดที่ผิด”

“ค่าเริ่มต้นทางธรรมชาติ (default setting) ในตัวคน
ความคิดที่ว่าเราเป็นศูนย์กลาง เราแท้จริงสุด เราสำคัญสุด …เรื่องของกู
ซึ่งปกติเราจะไม่คิดเห็นแก่ตัวสุดขีด อย่างเป็นธรรมชาติ เพราะสังคมกำหนดว่าเป็นเรื่องน่ารังเกียจ แต่ลึกๆ ค่าเริ่มต้นมักถูกเอามาใช้ตีความโดยอัตโนมัติ กับประสบการณ์ที่เกิด
ยกตย. ชีวิตประจำวัน …….คิดแบบเรื่องของกู….(บ่อยๆ เราก็หัวเสียจากการคิดแบบเรื่องของกู)”

“ไม่มีหรอก ภาวะที่คนเราไม่บูชาอะไร
ทางเลือกเดียวที่เรามี คือ เลือกจะบูชาอะไร
และการบูชาอะไรที่เป็นจิตวิญญาณ (เช่น พระเจ้า, ธรรมะ ฯ) เป็นเหตุผลที่ดีมาก เพราะการบูชาอย่างอื่น(วัตถุ เช่น เงินทอง, ร่างกาย ฯ) มันจะดูดกลืนคุณทั้งเป็น

หนังสือเล่มนี้ คนแปลเลือกสุนทรพจน์เองทั้งหมด
อ่านคำนำคนแปล

เขาช่วยเสริมให้เข้าใจเนื้อเรื่องมากขึ้น ด้วยโน้ตย่ออธิบายคำบางคำเพิ่ม
ใส่ใจดีมาก เพราะบริบทมันต่างกัน คนนั่งฟังกับคนอ่าน

บทที่ขำฮาก็มีนะ อย่างรัสเซลล์ เบเกอร์ /นักเขียน นักจัดรายการทีวี
มากับบัญญัติ 10 ข้อที่ช่วยให้คุณทำโลกแย่น้อยลง
ขำแสบ…บ

“วิชาสุดท้าย[ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน]” / แปลและเรียบเรียงโดย สฤณี อาชวานันทกุล

เล่มนี้ให้ 4 ดาว

ปล. ขอบคุณ ที่ทำ emoticon น่ารักๆให้ใช้ฟรี

Written by เดือนฟ้า

กรกฎาคม 28, 2008 ที่ 6:14 pm

เขียนใน หนังสือ

5 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. เข้ามาแอบอ่าน แล้วค่ะี่พี่เดือน

    ยังคงเหมือนเดิมค่ะ ชอบอ่านทุกอย่าง แต่ต้องไม่ไปยุ่งกับอะไรซักอย่าง จะได้เบาๆ

    ให้มันเป็นขนนก ดีกว่า แบกหิน ติดหัวไหล่

    เหมียวว่า ทุกคนนี้ มีค่าเซทติ้ง เดอะเซลฟ์ ตัวกูกันเยอะเนอะ เหมียวก็เยอะ แต่ก็ต้องพยายามลดลง นึกทันก็ดี นึกไม่ทัน ก็อย่างที่พลาดๆไปแหละค่ะี่พี่

    เนี่ยยังดีใจอยู่เลยที่พี่ยังนึกถึงและไม่ถือสา

    ขอบคุณค่ะ
    เหมียว เหมียว

    เหมียว เหมียว

    กรกฎาคม 28, 2008 at 6:52 pm

  2. พี่เองก็มีเยอะ ก็ยากอยู่
    เจอคนแซงคิว เรียกรถแท็กซี่ยังเซ็งนานเลย
    คิดแบบเรื่องของกู กูรีบ กูมาก่อน

    แต่ก็ไม่ได้อาฆาตใครนะ …กลัว เพราะ เดี๋ยวมันจะเยอะ 555

    ส่วนเรื่องอีเมล์กรุ๊ป
    ตอนนั้นไม่รู้จะพูดอะไรต่อแล้ว ก็ไม่เขียนต่อ
    ไม่ได้โกรธเคืองกันเลยเด๊ะ

    เดือนฟ้า

    กรกฎาคม 28, 2008 at 7:25 pm

  3. เข้ามาแสกนแว๊บ

    พ่อลูกอ่อน

    กรกฎาคม 29, 2008 at 8:23 am

  4. เดี๋ยวมีเวลาจะแวะมาใหม่

    พ่อลูกอ่อน

    กรกฎาคม 29, 2008 at 8:24 am

  5. น่าอ่านจังครับ

    gangurru

    สิงหาคม 27, 2008 at 4:25 pm


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: